ANDRE VAN DER LINDEN

Waar het Van der Linden in de eerste plaats om gaat, is het uitbeelden van het spanningsveld tussen tegengestelde krachten, tussen krachten van behoud en van verandering, tussen de krachten van gebondenheid en van vrijheid, tussen de kracht van de constructie en de kracht van de aantasting.

Der steen vertegenwoordigt daarbij het onaantastbare, het statisch (machts)blok, het verharde en verstarde systeem dat zich onkwetsbaar waant. Een waan die de beeldhouwer soms letterlijk doorprikt. Door krachten van buitenaf wordt de steen ontwricht, omgekeerd, opgetild, vervormd.